Dikke bovenlip bij de kat

Hé dat ziet er gek uit

indolent ulcus dikke lip kat

Op de foto zie je een kat met een dikke bovenlip (eenzijdig). De haren zijn verdwenen en de huid is kapot. Een diepe beschadiging zoals op de foto noemen we een zweer. De medische term is een ulcer/ulcus: het is een diep defect van de huid. Soms lijkt het net een krater.

We noemen deze huidafwijking van de foto een ‘indolent ulcus’. Indolent kan wijzen op de afwezigheid van pijn óf het feit dat de zweren vaak niet uit zichzelf genezen. 

Bij de kat komt zweervorming van de bovenlip voor als onderdeel van het eosinofiel granuloom complex. Veel katteneigenaren of professionals in de dierenbranche hebben hier weleens van gehoord.
Het is een van de huidreactiepatronen bij de kat. Verschijnselen van het dit complex zijn meestal een uitingsvorm van jeuk of een allergische huidaandoening maar kunnen ook door andere huidziekten worden veroorzaakt.​

Helaas kunnen we op basis van het zien van een dikke of kapotte bovenlip geen diagnose stellen. 

Eosinofiel granuloom complex (EGC)

Onderdeel van het EGC zijn:

  1. Indolent Ulcus
  2. Eosinofiel granuloom
  3. Lineair granuloom
  4. Eosinofiele plaque

Het is belangrijk om te realiseren dat de diverse vormen van het eosinofiel granuloom complex dus géén diagnoses zijn. Het zijn enkel beschrijvingen van het type huidklachten dat we zien.  

Indolent ulcus

Katten met een indolent ulcus hebben vaak geen last van deze vervelend uitziende huidafwijking. Op onderstaande foto’s zien we een jonge kat met beiderzijds op de bovenlip een indolent ulcus. Het kan beginnen als een kleine zwelling (linker foto) en later uitbreiden naar de mondhoeken met de vorming van zweren (rechter foto).

Symptomen

De zwelling en zweren ontstaan doorgaans op de middenlijn van de bovenlip. Regelmatig zien we dat het begint met een klein plekje waar hoektanden van de onderkaak de lip raken.

Een indolent ulcus kan aan één kant of twee kanten ontstaan. Over het algemeen zien we de huidbeschadigingen alleen op de bovenlippen. Maar in enkele gevallen doen de onderlippen of het harde gehemelte in de bek ook mee.

Vaak zien de zweertjes er droog en rood-bruin tot geel uit. Dikwijls raken de zweren geïnfecteerd door bacteriën uit de bek. 

Diagnose

Ondanks meeste katten met een indolent ulcus een onderliggende allergie hebben, is het toch belangrijk om infecties en tumoren uit te sluiten. Andere aandoeningen die gepaard kunnen gaan met zwelling van de bovenlip en zweervorming zijn virale ontstekingen van de lip (herpes, calici, retrovirus) en cryptococcosis (een diepe schimmelinfectie die niet veel voorkomt in Nederland).

Om de onderliggende oorzaak te achterhalen (= een diagnose stellen) kunnen er diverse onderzoeken gedaan worden:

  • Controle op vlooien en vlooienpoepjes (let op: het niet zien van vlooien betekent niet dat de kat ze niet heeft!)
  • Huidafkrabsels (controle op demodex- of schurftmijten)
  • Cytologisch onderzoek (om een infectie te onderzoeken)
  • Schimmelkweek
  • Aanvullende testen voor virussen (herpes, calici of poxvirus) en diepe schimmels
  • Biopten voor weefselonderzoek (om tumoren en auto-immuunziekten uit te sluiten)

Niet bij elke kat zijn alle bovenstaande onderzoeken nodig! Bij jonge katten denken we eerder aan infecties (schimmel, virussen, etc.) en allergieën terwijl we tumoren vaker bij oude dieren zien. De dierenarts zal op basis van het signalement (leeftijd, ras, geslacht), de anamnese en ziektegeschiedenis en het lichamelijk onderzoek een plan van aanpak opstellen. Omdat we op basis van de symptomen géén diagnose kunnen stellen, moet de dierenarts dus zoveel mogelijk informatie verzamelen om de oorzaak te achterhalen.

Stappenplan

Binnen de dermatologie werken we veel met stappenplannen. Omdat het indolent ulcus één van de huidreactiepatronen is en meestal wijst op een jeukende of allergische aandoening, volgen we onderstaand stappenplan:

  1. Parasieten zoals vlooien en mijten
  2. Huidinfecties (bacteriën, gisten, schimmels)
  3. Allergieën (vlooien, voedsel, omgeving)
  4. Overige aandoeningen

Bij katten met huidproblemen en/of jeuk is het belangrijk om parasieten en infecties uit te sluiten of te onderzoeken. Omdat katten met jeuk overmatig poetsen kunnen ze elk bewijs voor vlooien wegnemen. Als de kat nog niet (preventief) behandeld wordt tegen vlooien (en mijten) dan is mijn advies om dit als eerste stap wél te doen. 

De dierenarts kan huidinfecties uitsluiten en indien aanwezig behandelen. Meestal is een huidinfectie een bijkomende zaak en géén directe oorzaak. Diepe schimmels zijn hier een uitzondering op. Daarbij geldt overigens wel dat de schimmel voor problemen kan zorgen als de afweer van het dier verlaagd is. Dit kan een medische oorzaak hebben. 

Allergieonderzoek bij katten is beperkt. Zo bestaan er geen betrouwbare testen om een voedsel- of omgevingsallergie te diagnosticeren.

Met een goede vlooienbestrijding zullen katten met een vlooienallergie opknappen en zal de zweer genezen/weggaan. Een voedselovergevoeligheid (oude term: voedselallergie) kan gediagnosticeerd worden middels een zgn. eliminatiedieet. Hierbij laten we álle voedingsstoffen weg die de kat in het verleden heeft gegeten. We introduceren een nieuwe dierlijke eiwitbron en als we kiezen voor brokken het liefst ook een nieuwe koolhydraatbron. Als de klachten met 8-12 weken verdwijnen of verminderen en terugkeren bij het geven van het oude dieet of snoepjes (= provocatie) dan is de diagnose voedselovergevoeligheid gesteld. 

Allergische oorzaak

We kunnen het ons bijna niet voorstellen dat katten met een indolent ulcus (eenzijdig of beiderzijds) géén jeuk of pijn ervaren. Hoe kan het dan dat meeste katten met een indolent ulcus een allergie hebben?

Honden en katten met allergieën hebben namelijk eigenlijk altijd jeuk, toch? Het is één van de hoofdcriteria om te bepalen of er sprake zou kunnen zijn van een allergische aandoening. 

In veel gevallen is de oorzaak van het indolent ulcus een vlooienallergie. Katten met jeuk vertonen overmatig poetsgedrag. Een mogelijke verklaring voor het ontstaan van het indolent ulcus is het overmatige likken van de huid. De lippen raken geirriteerd en ontstoken. Haren vallen uit, de huid wordt dikker en gaat kapot. 

Niet alleen uit onderzoek blijkt dat katten met verschijnselen van het EGC vaak een onderliggende allergie hebben. Ook in de praktijk zien dierenartsen en dermatologen regelmatig katten met een vlooien-, voedsel of omgevingsallergie die bij correcte behandeling en klinische opwerking volgens een strikt stappenplan, aanzienlijk verbeteren.

© 2019 Huidadvies voor dieren
Geschreven door dierenarts Kelly van Amersfort

Laatste versie juli 2019. Oorspronkelijk gepubliceerd op 21 juni 2017

Help! Mijn hond of kat verhaart enorm

Overmatig haarverlies bij de hond en kat

Er zijn meerdere aandoeningen waarbij een hond of kat teveel haren verliest. Als we spreken over haarverlies is het belangrijk om een onderscheid te maken tussen verlies van haren mét behoud van vacht en verlies van haren met kaalheid als gevolg.

Als er sprake is van haarverlies zonder terug groei van haren dan kan dit meerdere oorzaken hebben! Het is vrijwel altijd niet normaal als een hond of kat verhaart en daardoor kale plekken krijgt.

Vachtverzorging

De manier waarop de vacht verzorgd en onderhouden wordt, kan een belangrijke rol spelen bij het (overmatig) verlies van haren. Hoe vaak borstelt u? Waarmee? En op welke manier? 
Dit zijn essentiële vragen die een professionele vachtverzorger of dierenarts zal stellen als je vraagt waar de overmatige verharing door kan komen.

Er zijn ook grote verschillen tussen rassen, denk aan samenstelling van de haren (dekharen, wolharen), verhouding tussen groeiende en rustende haren (bv, anagen dominant ras) en groeisnelheid van de haren.

Zoals we allemaal weten zijn katten géén kleine honden. De anatomie van de huid en haren zijn vergelijkbaar maar zo zal het aantal dek- en wolharen tussen hond en kat verschillen. Maar ook zien we per diersoort veel rasverschillen. Langharige katten hebben bijvoorbeeld een langere groeifase dan kortharige katten (dit geldt ook voor honden) en lange haren groeien sneller dan korte haren.

Gediplomeerde professionele vachtverzorgers zijn naar mijn inziens de partij die men moet raadplegen over vachtverzorging van uw huisdier. In feite kan iedereen zich honden- of kattentrimmer noemen omdat het een vrij beroep is. Dierenarts en paraveterinair zijn voorbeelden van beschermde beroepen. Er bestaat een diergeneeskunde register waar iedereen met een dierenarts(assistente)diploma zich moet registreren om het beroep te kunnen uitoefenen.

Heb je een kortharig ras zoals een Boxer of Bulldog? Dan is het overmatige verharen helaas in meeste gevallen ‘natuurlijk’. Je kunt er niet veel aan doen om dit tegen te gaan; er zit niets anders op dan regelmatig stofzuigen.

Ontstaan er kale plekken tijdens de rui? Dan kan het weleens zijn dat uw hond een huidaandoening heeft. Raadpleeg dan uw dierenarts.

Heb je een hond of kat die extra verzorging nodig heeft vanwege de samenstelling van de vacht? Dan kun je dus het beste een gediplomeerd trimmer raadplegen.
Het is belangrijk om niet teveel te kammen en het juiste gereedschap te gebruiken. De kam of borstel maakt geen onderscheid tussen groeiende en dode haren. Door te veel of verkeerd te borstelen en kammen kun je juist de aanmaak van nieuwe haren stimuleren en de rui verergeren!

Wondermiddelen tegen verharen

Veel mensen zijn op zoek naar middeltjes tegen het overmatige haren zonder te weten waar dit door komt.

Onderhoud van de gezonde huid en vacht kost veel energie. Ongeveer 1/3 van de dagelijks ingenomen eiwitten is bestemd voor dit onderhoud. Haren bestaan uit 90% eiwit en bevatten een hoog gehalte aan zwavelhoudende aminozuren. De vorming van haren is een continu proces en vraagt veel energie!

Als het dier in de rui is en de nieuwe haren doorkomen, kan het zijn dat het huidige dieet niet voldoende voedingsstoffen bevat. Een slechte vachtconditie, schilfers en gevoelige opperhuid kunnen dus vroege tekenen van een onderliggend voedingsprobleem.

Er bestaan diverse voedingssupplementen en producten op de markt die je zou kunnen gebruiken om het verharen tegen de gaan óf zelfs te stimuleren (aldus de fabrikant of mening van zogenaamde experts op Social Media).
De haargroei is dermate complex dat er niet één middel bestaat die ervoor zorgt dat de haren gaan groeien of juist stoppen met uitvallen!

Vitaminen, sporenelementen, vetzuren en aminozuren (eiwitten) staan bekend om het positieve effect op huid, haren en nagels. Het zijn bouwstenen voor de aanmaak van nieuwe huidcellen, haren of nagels.
Ze herstellen bijvoorbeeld ook de integriteit van de huid en verminderen huidontsteking door in te grijpen op de aanmaak van eicosanoïden. Dat zijn lokaal werkende weefselhormonen die worden gevormd uit meervoudig onverzadigde essentiële vetzuren zoals eicosapentaeenzuur, beter bekend als EPA (omega 3 vetzuur).

Vet-concept Biotin complex

Vet-concept Biotin complex bevat naast een hoog gehalte aan biotine (vitamine B8 ofwel vitamine H) ook vitamine B1, B2, B5, B6, nicotinezuur, koper en zink. 

biotine komplex

Dermoscent Keravita

Dermoscent Keravita phytokeratine, bamboe-extract, combinatie van vitaminen (B3, B5, B6, B8 en E) en zink. Phytokeratine is een bron van zwavelhoudende aminozuren (cysteïne en methionine). Het heeft een directe werking op de structuur van de haren en nagels. Bamboe-extract is rijk aan silica, dat is een natuurlijke versterker van een vitale vacht en versterkt de nagels.

Vitaminen voor huid, haren en nagels

We weten heel goed dat vitaminen meerdere belangrijke functies hebben als het gaat om de gezondheid van dier en mens. Voor de huid, haren en nagels zijn vitamine A, B, C en E van belang.

Vitamine A en beta-caroteen

Beta-caroteen is een voorloper van vitamine A en speelt een belangrijke rol bij voorkomen van schade door UV-straling. Beide vitaminen werken als antioxidant en hebben een significant effect op de regulatie van de vorming en differentiatie van de opperhuidcellen (keratinocyten).

Een tekort aan vitamine A zorgt voor een droge schilferige huid. Bij stoornissen van de verhoorning (keratinisatiestoornissen) wordt vitamine A dan ook regelmatig ingezet als onderdeel van de behandeling (denk aan sebaceous adenitis en primaire seborroe).

Vitamine B en biergist

Vitamine B is niet één enkele vitamine: het vitamine B-complex bestaat uit meerdere vitaminen. Met name vitamine B2 (riboflavine), B5 (pantotheenzuur), B6 (pyridoxamine), B8 (biotine) en B12 worden veel gebruikt bij huidverzorging (cosmetologie). Deze vitaminen spelen een belangrijke rol in de stofwisseling van eiwitten in de huid.

Vitamine B5 staat bekend om de bescherming tegen haarverlies en verbetert de kwaliteit van de huidomhulsels (haren, nagels). Deze vitamine wordt in grote aantallen gevonden in biergist (Brewer’s yeast) en is daarom zo populair als ‘wondermiddel’ tegen verharen. Naast grote hoeveelheden vitamine B5 bevat biergist ook aminozuren zoals methionine en cysteïne en sporenelementen.

Vitamine C en E

Beide vitaminen staan bekend als antioxidanten. Vitamine E bestaat uit een mengsel van vetoplosbare stofjes waarbij tocopherol de meest actieve component is. Tocopherol absorbeert tevens een deel van UV-straling. Met name in combinatie met het sporenelement selenium is vitamine E een belangrijke beschermer tegen schadelijke effecten van zonnestralen.

Sporenelementen en huid, haren en nagels

Zink

Zink is één van belangrijkste sporenelementen voor de huid. Het heeft een wisselwerking met veel andere mineralen en sporenelementen.

Het speelt een belangrijke rol als enzym en bevordert de vorming van de opperhuid en ontwikkeling van keratinocyten (opperhuidcellen). Het stimuleert ook de aanmaak van collageen en elastine.

Als dat nog niet genoeg is, zink is ook betrokken bij het afweer- en hormoonsysteem. Tot slot heeft het ook meerdere ontstekingsremmende eigenschappen.

Zink speelt een rol bij de vernieuwing van de huid en het genezingsproces na een beschadiging of ontsteking van de huid. Een tekort aan zink zagen we vroeger regelmatig toen de brokken net in opkomst waren. Het waren niet altijd goed uitgebalanceerde diëten of bevatte absurd hoge concentraties granen. Droge brokken waren hoog in fytaat en calcium, deze stofjes binden zink (in de darmen) waardoor het dier te weinig zink kon opnemen uit het dieet. Tegenwoordig zien we een zinktekort als gevolg van ‘slechte’ voeding zelden. Bij Husky’s kennen we deze aandoening als zink-responsieve dermatose

Symptomen van een zinktekort zijn een doffe harde vacht en symmetrische vrij typische korstvorming rondom ogen, op de kop maar ook op poten, scrotum en rondom anus. Roodheid van de huid, droge vacht en huid (schilfers) en cerumineuze oorontsteking kunnen gezien worden.

Selenium

Zoals genoemd speelt selenium een rol bij de bescherming tegen zonnestralen. Het heeft ook ontstekingsremmende effecten en helpt het lichaam te reageren tegen vrije radicalen.

Koper, ijzer en zwavel

Koper en ijzer gaan in de darmen de competitie aan met zink. Er moet dus een goede balans in de voeding aanwezig zijn en men dient supplementen met voorzichtigheid in te zetten.

Koper speelt met name een rol in de aanmaak van collageen maar heeft ook milde antioxidant werking.

IJzer heeft een speciale functie bij het vernieuwingsproces van de opperhuid. Tot bijna 30% van het opgenomen ijzer wordt via schilfering door het lichaam geëlimineerd. IJzer kan daarom gunstig zijn om toe te voegen aan het dieet als er sprake is van ‘exfoliërende huidontsteking’.

Zwavel is een belangrijk element bij vorming van keratine. Keratine is een eiwit dat voorkomt in de opperhuid en haren.

Essentiële vetzuren en de huid, haren en nagels

Een tekort aan essentiële vetzuren kan leiden tot een doffe, droge vacht en overmatige schilfering. Essentiële vetzuren moeten in de voeding aanwezig zijn want dieren kunnen deze vetzuren niet zelf aanmaken. Het gaat hier om omega 3 en 6 vetzuren.

Niet alleen de bron, hoeveelheid en verhouding van omega 3 en 6 vetzuren speelt een rol. Het is ook belangrijk om het verschil tussen gezonde en zieke dieren te maken.

Voor huid en haren zijn essentiële vetzuren van belang. Ze verbeteren de vachtkwaliteit en zorgen voor een ongeschonden toestand van de huidbarrière en nagels. Ze hebben daarnaast ook ontstekingsremmende effecten.

Bij dieren met afwijkende nagels kan het bijgeven van essentiële vetzuren gunstige effecten hebben. Denk hierbij aan honden met SLO.  Ook bij honden en katten met allergieën is het aan te raden om extra omega 3 en 6 vetzuren aan het dieet toe te voegen. 

Aminozuren en de huid, haren en nagels

Zoals hierboven aangegeven zijn zwavelhoudende aminozuren gunstig voor verbetering van de kwaliteit van haren en nagels. Deze zwavelhoudende aminozuren zijn voornamelijk aanwezig in phytokeratine en keratine. Een supplement met phytokeratine is Dermoscent Keravita®.

Supplementatie van zwavelhoudende aminozuren wordt vaak gecombineerd met meerdere soorten vitamine B. Ze bevorderen de groei van huidomhulsels zoals haren en nagels en verminderen de fragiliteit van deze structuren. Er zijn aanwijzingen dat het effect van supplementatie toeneemt naarmate men het langer geeft.

Levenslange behandeling

Een gezond dier op complete voeding hoeft eigenlijk geen extra mineralen, vitaminen of andere stofjes binnen te krijgen. Er zijn situaties waarbij het bijgeven van supplementen zoals biergist, Vet-concept Biotin complex of Dermoscent Keravita wenselijk is. Wanneer dergelijke voedingssupplementen voor de rui of overmatig verharen gebruikt worden, geef je deze niet levenslang!

De claims van veel voedingssupplementen zijn doorgaans nooit ‘therapeutisch’. Kreten die je vaak ziet langskomen zijn : hydraterend, verzorgend, verzachtend, anti-haarverlies, anti-seborroe, anti-schilfering. Als uw huisdier géén werkelijk huidprobleem heeft, moet u zich afvragen of supplementatie van populaire producten wel nodig is.

Als men supplementen voor verharen of kaalheid na verharen gebruikt, dan is het advies om deze maximaal 2 maanden te gebruiken. Je kunt indien gewenst of nodig gebruik maken van periodes van toediening, bv. 10-20 dagen of 1 maand en daarna een rustperiode.

© 2019 Huidadvies voor dieren
Geschreven door dierenarts Kelly van Amersfort

Oorspronkelijk gepubliceerd op 3 oktober 2017

Abnormaal haarverlies bij hond en kat

Wanneer verliest een hond of kat teveel haren?

Dat hangt natuurlijk van meerdere factoren af. Een hond of kat verliest sowieso teveel haren als er geen vacht meer over blijft. Het ontstaan van kale plekken of complete kaalheid op bepaalde gebieden van het lichaam is NIET normaal. Bij de normale rui kan het dier een hoop haren verliezen maar er mogen dus geen kale plekken ontstaan.

Heb je het idee dat jouw hond of kat teveel haren verliest? Of heeft jouw dier een van de volgende symptomen, neem dan contact op met de dierenarts of een professionele vachtverzorger:

  • De rui verloopt anders dan normaal (trimsalon)
  • Vilt en klitten (trimsalon)
  • Kale plekken (dierenarts)
  • Schilfers en jeuk (dierenarts)
  • Verandering van gedrag (dierenarts)
  • Andere symptomen zoals veel drinken, overgewicht, sloomheid (dierenarts)


Kattentrimmer in de buurt?
Kijk op de website van Perfectekat.nl voor een overzicht met kat- en vachtvriendelijke kattentrimmers

Hondentrimmer in de buurt?
Kijk op de website van de beroepsvereniging ABHB voor een overzicht met hondentrimmers

Konijnentrimmer in de buurt?
Kijk op de website Konijnenvachtverzorging.nl

Haargroei cyclus

Haren worden in haarzakjes in de lederhuid gevormd. De groeicyclus wordt beïnvloed door factoren van binnenuit maar ook van buitenaf. Denk aan omgevingsfactoren (zoals daglengte en temperatuur), hormonen, voeding, genetica en de algehele gezondheid van het dier. Belangrijke hormonen zijn melatonine, geslachtshormonen, glucocorticoïden, groeihormoon en prolactine.

De haren in alle honden- en kattenvachten worden volgens een mozaïek patroon vervangen. Er zijn duidelijke verhaarpieken in voor- en najaar maar de haarcyclus is continu en elk haartje bevindt zich in een ander stadium.

Groeistadia:
– Groeifase (Anagene fase)
– Rustfase (Telogene fase)
– Overgangsfase (Catagene fase)

De groeicyclus wordt niet alleen door veel verschillende factoren beïnvloed, er zijn ook meerdere aandoeningen waardoor de haren uitvallen en het dier kaal wordt. Tot slot kan zoiets ‘simpels’ als vachtverzorging (kammen e.d.) er voor zorgen dat de haargroei cyclus verstoord raakt. Gelukkig leidt dit in het laatste geval zelden tot kale plekken. 

© Müntener et al. The canine hair cycle – a guide for the assessment of morphological and immunohistochemical criteria. Journal of Veterinary Dermatology 2011; 22, 383-395

Defluxion is een verouderde Engelse benaming van plotselinge haaruitval

Anagen defluxion

Bij anagen defluxion verliest een dier spontaan haren doordat er tijdens de groeifase (anagen) ‘iets’ met de haren gebeurd. 

Oorzaak: bijzondere gebeurtenis/omstandigheid

Voorbeelden: infectieuze ziektes, hormonale aandoeningen, stofwisselingsziektes, medicijnen om kanker te behandelen (antimitotische medicijnen)

Kenmerk: haarverlies ontstaat acuut, c.q. binnen enkele dagen na de gebeurtenis

Bij bovengenoemde situaties wordt de groeifase van de haren beinvloed waardoor er afwijkingen van de haarzakjes en haarschacht ontstaan. 

Deze vorm van overmatig haarverlies met kaalheid is zeldzaam bij honden. Bij katten is er nog minder over bekend.

Diagnose en behandeling

Bij alle varianten wordt de diagnose gesteld o.b.v. de anamnese, lichamelijk onderzoek en trichoscopie. Bij trichoscopie worden plukjes haren onder de microscoop nagekeken (trichogram). 

Er is geen behandeling noodzakelijk omdat de haren spontaan terug groeien na verloop van tijd. Mocht je het idee hebben dat jouw huisdier extra ondersteuning nodig heeft, neem dan contact op met een dierenarts of voedingsdeskundige. 

Telogen defluxion

Bij telogen defluxion verliest een dier spontaan haren doordat alle haren tegelijkertijd in de rustfase (telogen) terechtkomen.

Oorzaak: stressvolle gebeurtenis

Voorbeelden: hoge koorts, dracht, shock, ernstige ziekte, operatie, medicijnen, narcose

Kenmerk: de kaalheid ontstaan binnen 1-3 maanden na de stressvolle gebeurtenis

Bij bovengenoemde gebeurtenissen ervaart het lichaam bij bepaalde individuen zoveel stress waardoor de groeifase abrupt gestaakt wordt. De anagene haren komen allemaal via de catagene fase in de telogene fase terecht. De haargroei kost veel energie en als een dier ziek is dan heeft het lichaam energie nodig om te herstellen. De vacht is dan niet belangrijk: het lichaam geeft stofjes af waardoor de haren plots stoppen met groeien

Post-partum telogen defluxion

Post partum is de periode ná de bevalling van de teef of poes (partus is de medische term voor bevalling). 

Bij post-partum telogen defluxion is eigenlijk geen echte ziekte. Meeste honden hebben namelijk enige mate van haarverlies na de bevalling. Tijdens de dracht zorgen de langdurig hoge concentraties progesteron ervoor dat haren niet uitvallen. Hierdoor zullen veel haren in hetzelfde groeistadium terecht komen: de rustfase (= telogene fase). 

Als de teef of poes melk gaat geven, vallen de haren uit. Dit begint meestal met een dunne vacht en later plekken met complete kaalheid. Voorkeursplek: flanken.

De haren gaan 8-12 weken na de bevalling weer groeien. Als de kaalheid zich verder blijft uitbreiden of het dier heeft andere symptomen, is verder onderzoek geïndiceerd. 

Andere benaming: telogen of anagen effluvium

© 2019 Huidadvies voor Dieren
Geschreven door dierenarts Kelly van Amersfort

Bronvermelding: ESAVS Dermatology course II (2016)

Herpes infectie bij de kat

Niesziekte

Iedereen heeft weleens van niesziekte bij katten gehoord. Eén van de grootste veroorzakers van deze ziekte is het herpes virus (Feline Herpes virus, FHV-1). Maar bij het niesziekte complex zijn vaak ook andere ziekteverwekkers betrokken (calicivirus, bacteriën). 

Op specialisten van het Medisch Centrum voor Dieren hebben een informatief en overzichtelijk artikel over acute en chronische niesziekte geschreven.

In dit bericht lees je meer over huidklachten door het herpes virus. 

Feline Herpes Dermatitis

Een huidontsteking of jeuk door een virusinfectie … komt dat vaak voor? Nou eigenlijk niet. 

Het feline herpes virus veroorzaakt meestal een oogontsteking, voorste luchtweg problemen en ontstekingen in de bek. Soms kan het virus voor huidklachten zorgen. Dit zien we met name bij katten die het virus bij zich dragen maar hier geen klachten van hebben (ze zijn latent geïnfecteerd).

De huidklachten bij Feline Herpes Dermatitis worden niet direct door het virus zelf veroorzaakt maar door de reactie van het afweersysteem. 

Symptomen

Herpes dermatitis gaat gepaard met huidplekjes op de kop. De rest van het lichaam is niet betrokken bij de infectie. De huidplekjes kunnen ernstige jeuk veroorzaken en lijken op kop en nek ontvelling. De eerste plekjes zien we vaak tussen de ooghoek (binnenzijde) en het gebied bij neus/lippen. De plekjes die we het meeste zien korstjes, schaafplekjes (erosies) en zweertjes (ulcers). 

Allergische katten laten vergelijkbare symptomen zien. Het is belangrijk om vast te stellen of de huidplekjes door een allergie of infectie worden veroorzaakt. Corticosteroïden zijn namelijk gecontra-indiceerd bij een virusinfectie en worden veelal gebruikt om de jeuk en ontsteking te remmen bij allergische katten.

Diagnose en behandeling

De diagnose ‘herpes dermatitis’ is niet altijd voor de hand liggend. Het komt niet vaak voor en de klachten zien we ook bij allergische huidaandoeningen. 

Om een virusinfectie uit te sluiten of te diagnosticeren wordt bij het herpes virus gebruik gemaakt van PCR onderzoek. Hierbij kan een swab worden afgenomen en naar het laboratorium opgestuurd worden. Een negatieve PCR toont aan dat de klachten niet door herpes virus komen (het is een erg gevoelige test).

Behandeling

Het is niet mogelijk om het herpes virus volledig weg te krijgen. Het virus blijft in het lichaam, met name zenuwweefsel, aanwezig en bij stress of daling in de afweer kunnen problemen ontstaan. Dit zien we ook bij mensen met een koortslip, wat ook door een herpes virus wordt veroorzaakt.

De behandeling van katten met feline herpes dermatitis bestaat vooral uit symptomatische behandeling. Eventuele bijkomende bacteriële infectie moet apart behandeld worden. De jeuk trekt meestal weg zodra we het lichaam ondersteunen in de strijd tegen het virus.

L-lysine en famciclovir zijn middelen die ingezet worden bij de behandeling van het herpes virus. L-lysine is een essentieel aminozuur en speelt o.a. een rol in het goed functioneren van het afweersysteem. Het is als voedingssupplement te koop (zie verder). Famciclovir is een humaan antiviraal medicijn en op recept via de dierenarts verkrijgbaar. Tot op heden zijn er nog steeds erg weinig geneesmiddelen die virussen doden, het lichaam zal de infectie dus uiteindelijk zelf moeten opruimen.

L-lysine supplementen

Er bestaan meerdere supplementen (poeder of pasta). De samenstelling van het product en geadviseerde dosering verschilt echter enorm. In de literatuur wordt meestal een dosering van 2x daags 500 mg geadviseerd. PUUR L-lysine heeft de hoogste dosering L-lysine per dosis en geeft juiste adviezen m.b.t. de dagelijkse dosering. 

  • PUUR L-lysine (poeder)
    935 mg L-lysine per dosis (1 gram)
    + magnesium en vitamine B6
    → €10,15 per 50 gram → genoeg voor 25-50 dagen behandeling (volwassen kat)
  • Vétoquinol Care Enisyl-F (pasta)
    252,06 mg L-lysine per gram
    → €23,95 voor 100 ml → genoeg voor 25 dagen (volwassen kat)
  • Phytonics L-lysine comp (poeder)
    177 mg L-lysine per dosis (1/4 maatschep = 0,2 gram)
    + vitamine C + vitamine B6 + magnesium
    → €20,95 per 100 gram → genoeg voor 500 dagen behandeling
  • Ecuphar F-lysine (poeder)
    250 mg L-lysine per maatschepje (2,5 gram)
    → +/- €28,95 per 300 gram → genoeg voor 30 dagen (volwassen kat)
  • Groene Os L-lysine B6 -hond/kat (poeder)
    125 mg L-lysine per dosis (1/4 maatschep = 0,25 gram)
    + vitamine B6
    → €22,95 per 100 gram → genoeg voor 400 dagen behandeling
© 2019 Huidadvies voor Dieren
Geschreven door Dierenarts Kelly van Amersfort

Zonnebrandcrème voor honden en katten

Waarom zonnebrandcrème voor uw hond of kat?

Net als mensen kunnen honden en katten verbranden na blootstelling aan zonnestralen. Tekenen van zonnebrand bij uw huisdier kunnen rode, schilferige of droge huid zijn maar ook verlies van haren. Later kunnen er wondjes en korstjes ontstaan.

Het zonlicht heeft een aantal onzichtbare effecten op de huid: op celniveau (het DNA wordt aangetast) en op het afweersysteem in de huid. Kleine beschadigingen leiden tot herstel of mutatie van cellen. UV-licht zorgt o.a. voor schade van het collageen in de huid met een verminderde elasticiteit als gevolg. Meer ernstige beschadiging leidt tot celdood, het loslaten van chemische stofjes die ontsteking stimuleren en verminderde functie van de afweercellen in de huid.

Huidkanker kan het gevolg zijn van overmatige of langdurig herhaalde blootstelling aan UV-licht (UV-A en UV-B). Plaveiselcelcarcinoom (SCC) bij de hond en kat is één van de bekendste vormen van huidkanker (zo’n 15% van de huidtumoren van de kat en 5% bij de hond).

Afbeelding van Ivana Kohoutová via Pixabay

Zonnebrand voor alle dieren?

In principe heeft het lichaam meerdere manieren om zich te beschermen van invloeden van buitenaf. De huidbarrière en vetlaag van de opperhuid maar ook de vacht zijn hier voorbeelden van.

Bescherming tegen de zon is aan te raden bij:

  • onvoldoende beschermde huid: dun behaarde gebieden zoals oren, neus, buik, liezen.
  • onvoldoende beschermde huid: dieren met witte of licht gekleurde vacht, haarloze rassen, na scheren
  • lichaamsdelen zonder pigment: zoals littekenweefsel, chirurgische wonden maar ook honden of katten met vitiligo of pemphigus
  • honden of katten met huidaandoeningen die kunnen verergeren na blootstelling aan UV-licht (cutane lupus, pemphigus)
  • dieren met zonnebrand

SPF

SPF staat voor Sun Protection Factor. Deze factor bepaald de mate en effectiviteit van bescherming tegen zonnebrand. De SPF zegt dus niks over tijdsduur of blootstelling aan zonlicht. Er wordt aangenomen dat het vermogen van bescherming van een zonnebrandcrème maximaal 2 uur aanhoudt. Het is daarom aan te bevelen om regelmatig zonnebrandcrème aan te brengen.

De mate van bescherming hangt af van de SPF waarden. Producten met een lage of matige bescherming hebben een SPF van 6-10 en 15-25. SPF 30-50 geeft een hoge bescherming en SPF 50+ een zeer hoge bescherming.

Zink oxide

De reden waarom je beter géén humane zonnebrandcrème voor dieren kunt gebruiken is dat deze producten bijna altijd zink oxide bevatten. Zink oxide is een mineraal dat vaak aan zalfjes en huidverzorgingsproducten wordt toegevoegd om brandwonden op de huid te voorkomen of behandelen. Zink is één van de belangrijkste mineralen voor de huid en heeft een grote invloed bij de aanmaak van nieuwe cellen.

Echter als zink oxide via de bek wordt ingenomen door oplikken van bepaalde producten kan dit milde tot ernstige bijwerkingen teweegbrengen. Bij inname kan zink oxide dus giftig zijn voor uw huisdier. Voorbeelden van bijwerkingen: bloedarmoede, misselijkheid, hoesten, irritatie van bek, slokdarm of maag maar ook koorts, braken en diarree.

Zonnebrandcrème voor dieren

Er bestaan niet veel zonnebrandcrème producten voor de hond of kat. Dermoscent SunFREE® is een hydraterende zonnebrandcrème zonder zink oxide met SPF 30+. Deze crème is waterafstotend en 100% natuurlijk. Het blijft goed op de huid zitten en geeft zo een goede bescherming.

© 2019 Huidadvies voor Dieren

Geschreven door dierenarts Kelly van Amersfort

 

Bronvermelding:
– Dermoscent Training Module Sun Protection
– Small Animal Dermatology (Hnilica)
– vetinfo.com
– ESAVS Dermatology course II 

Acne bij de kat

Feline Acne

 

Feline acne ontstaat van oorsprong door een probleem bij de verhoorning en vorming van de opperhuid.

Er zijn weinig tot geen onderzoeken die aantonen dat acne bij de hond of kat op acne bij de mens lijkt. We weten zelfs niet eens of acne bij de hond en kat hetzelfde is!

Acne bij de kat is meestal een chronisch en langdurig probleem terwijl honden er vaak ‘overheen groeien’.

Op basis van weefselonderzoek door de patholoog kunnen we feline acne indelen in twee soorten: een ontsteking van de haarzakjes met verstoring van de verhoorning (hyperkeratose) en een verwoesting van de talgklieren en haarzakjes (zoals we zien bij sebaceous adenitis bij de hond).

Plastic bakjes wegdoen?

In de praktijk wordt acne bij de kat direct gelinkt aan het gebruik van bepaalde voer- of drinkbakjes. Men denkt dat plastic bakjes niet goed schoongemaakt (kunnen) worden. Bacteriën en vuil kunnen dan bij het eten en drinken op de huid terecht komen. Zij veroorzaken dan mee-eters en ontsteking van de huid.
Een andere theorie is dat feline acne een vorm van c
ontact dermatitis / allergie is. De huid reageert dan met een overgevoeligheidsreactie op iets in de omgeving (men denkt dus het materiaal van voer- en drinkbakjes). Echter zien we dergelijke huidreacties bij honden en katten niet vaak. De huid is namelijk goed beschermd door de vacht. Ook verwachten we bij een overgevoeligheidsreactie enige mate van jeuk. De ervaring leert dat katten met acne hier over het algemeen geen last van hebben.

Er is geen wetenschappelijk bewijs om beide theorieën te ondersteunen of tegen te spreken. Ik heb op de vele nascholingen die ik gevolgd heb noch in de artikelen en boeken die ik lees niets hierover gehoord of gelezen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet waar is!  Het is een kleine moeite om van bakjes te wisselen.
Het mooiste is om het voer op een bordje of oppervlakkig schaaltje aan te bieden. Water kun je het beste op een andere plek dan het voer neerzetten, in bijvoorbeeld een grote kom of vaas.

Waarom gaan de klachten over bij wisselen van bakjes? Dat kan verklaard worden door het cyclische aspect van deze huidaandoening. Afhankelijk van de groeifase van de haarzakjes zien we meer of minder klachten. Zeker als er geen bacteriële huidinfectie bij komt kijken, kan acne bij de kat een ‘waxing and waning’ karakter hebben. Dat wil zeggen: het gaat een tijdje goed en daarna weer een tijdje minder goed. 

Symptomen

Mee-eters en verkleuring van vacht

In eerste instantie ontstaan er zwarte puntjes en vuil op de kin. Mee-eters (comedones) maken de huid gevoelig voor het ontstaan van een bacteriële ontsteking van de haarzakjes. De klachten kunnen daarna verergeren.

Andere huidafwijkingen die we bij feline acne zien zijn rode puntjes en pukkeltjes. Bij heftige gevallen zien we zwelling van de onderkin (oedeem vorming), rode en kale huid of een diepe ontsteking met fistelvorming (dat zijn gaatjes in de huid).

Waar lijkt het op?

Zeker als de huid geïnfecteerd raakt met bacteriën moet men denken aan eventuele andere huidaandoeningen. Een allergie, demodex mijten of schimmels kunnen vergelijkbare symptomen veroorzaken. Helaas is er soms ook sprake van een minder gunstige aandoening zoals plaveiselcelcarcinoom (kanker).

Behandeling

Het is belangrijk om bij een uit de hand gelopen acne de dierenarts te raadplegen!

De behandeling van acne verschilt per kat. Katten met acne zijn gevoeliger voor middeltjes die we op de huid smeren waardoor het probleem kan verergeren. Het liefst doen we zo min mogelijk aan de acne, mits er geen ontsteking of infectie aanwezig is.

Mag je niet aan de kin komen? Zie je bloed of pus? Is de kin nat of erg rood? Stinkt de huidplek? 
→ → →   neem dan contact op met je dierenarts!

Schoonmaken en ontsmetten

Om de huid schoon te maken en voorkomen dat er een bacteriële huidinfectie ontstaat, adviseer ik meestal milde verzorgende doekjes met antiseptische eigenschappen. Dit zijn de doekjes van Dermoscent. Dermoscent is een Frans bedrijf met huidverzorgingsproducten o.b.v. essentiële oliën, plantenextracten en kruiden.

Bij een huidinfectie kun je gebruik maken van ontsmettende doekjes: Douxo Pyo pads of Maxani chloorhexidine doekjes. Beide producten zijn via mijn webwinkel te bestellen. De dierenarts kan door middel van cytologisch onderzoek bepalen of de ontstoken huid geïnfecteerd is (met bacteriën). 

Herstel en onderhoud van de huidbarrière

Omdat het in oorsprong mis gaat bij de vorming van de opperhuid, is de huid gevoeliger doordat de huidbarrière (buitenste laag van de opperhuid) niet goed werkt. 

Met speciale pipetjes op de huid kunnen we het lichaam bouwsteentjes geven om de huid en bijbehorende barrière functie gezond te houden of te ondersteunen. 

Opties:

* bij terugkerende infecties van de huid, de pipetjes zijn voor de hond gemaakt maar kunnen ook bij de kat gebruikt worden (na overleg met de dierenarts)

© 2019 Huidadvies voor Dieren
Geschreven door dierenarts Kelly van Amersfort

Kop en nek ontvelling

Kop en nek ontvelling bij de kat

Wat is het?

Kop en nek ontvelling is één van de huidreactiepatronen van de kat. Bij katten met huidproblemen bestaan er vier reactiepatronen. Een huidreactiepatroon is een patroon waarmee de huid reageert.
Het is géén aandoening of ziekte.
Huidreactiepatronen
1. Miliaire dermatitis
2. (Symmetrische) Alopecia
3. Eosinofiel granuloom complex (EGC)
4. Kop en nek ontvelling

Hoe ontstaan de klachten?


JEUK JEUK JEUK
De wonden en schaafplekken ontstaan door de kat zelf!
Omdat katten met kop en nek ontvelling heftige jeuk hebben, kunnen de klachten in een kort tijdbestek ontstaan. De kat kan in enkele uren een grote wond veroorzaken met de scherpe nagels van de achterpoten.

Symptomen

De huidplekken die ontstaan door het krabben zien we op de kop en in de nek of hals. De oren, wangen en huid tussen oren en ogen kunnen ontstoken en kapot zijn. 

  • Krabplekken
  • Schaafwonden
  • Korsten
  • Bloederige huidplekjes
  • Natte huidontstekingen

Mogelijke oorzaken

  • Vlooienallergie
  • Voedselovergevoeligheid (= allergie en intolerantie)
  • Omgevingsallergie (Feline Atopie Syndroom)
  • Mijten
    • Oormijt
    • Schurftmijt
    • Demodex mijt
  • Muggenbeet overgevoeligheid
  • (Diepe) Schimmelinfectie
  • Poxvirus infectie (koepokken)
  • Herpes/calicivirus infectie (onderdeel van niesziekte complex)
  • Tumoren
  • Pemphigus complex (auto-immuun aandoening)
  • Idiopathische faciale dermatitis bij de Pers*
  • Idiopathische ulceratieve dermatose*

* Idiopathisch betekent dat we niet weten waar de klachten door worden veroorzaakt. 
* Faciale dermatitis betekent ontsteking van de huid van de kop
* Ulceratieve dermatose betekent zweervormige huidziekte

Behandeling

De behandeling bestaat uit meerdere componenten. Het is niet alleen belangrijk dat de wond kan genezen (voorkom zelf-trauma en lokale wondbehandeling), ook de jeuk moet geremd worden. Daarnaast is het van belang dat de onderliggende oorzaak onderzocht wordt. 

De krabplekken op de kop en nek worden door de kat zelf veroorzaakt. Het is daarom erg belangrijk dat de jeuk en ontsteking behandeld worden. Als de kat stopt met krabben en de ontsteking c.q. allergische reactie wordt geremd, kan de huid genezen.

Bij katten zijn er, in tegenstelling tot de hond, helaas maar weinig effectieve diergeneesmiddelen die snel werken. In de praktijk wordt er daarom bijna altijd gebruik gemaakt van corticosteroïden. Dit geven we bij voorkeur per kortdurende injectie (max 48-72 uur) of tabletten. 

Antihistaminica kunnen bij bepaalde allergieën helpen tegen de jeuk. Voor katten kiezen we dan het liefst voor Histacalmine®. Dit is op recept bij de dierenarts verkrijgbaar en bestaat uit een combinatie van twee antihistaminica. Het effect is heel wisselend (varieert tussen de 20 en 70%), dit geldt ook voor de mate waarin de jeuk geremd wordt. 

Andere anti-jeuk middelen bij de kat zijn cyclosporine (werkt pas na 2-3 weken), PUUR Derma/Cteno/Apis, lokale corticosteroïden (zalf of spray), Palmitoylethanolamide (PEA, bv. Redonyl®) of off-label gebruik van oclacitinib (niet geregistreerd voor katten, risico op bijwerkingen). 

Bij wondgenezing zien we een ontstekingsreactie van het afweersysteem. De stofjes die bij de ontsteking vrijkomen kunnen ook voor jeuk zorgen. Als de huid lange tijd ontstoken is, dan wordt er littekenweefsel gevormd. Ook littekens kunnen jeuken. 

Naast de anti-jeuk behandeling is adequate wondverzorging essentieel voor het genezingsproces.

Eventuele infectie moet onderzocht en behandeld worden. Ook bacteriën of gisten zorgen voor slecht genezende wonden en meer jeuk. 

Vroeger werd er geadviseerd om wonden aan de lucht te laten drogen. Tegenwoordig weten we beter. Bij kop en nek ontvelling en andere wonden kunnen we een scala aan wondzalfjes en huidverzorgingsproducten inzetten. Er is niet één wonderproduct dat alle wondjes geneest. Per kat zal er bekeken worden welk product met welke ingrediënten het beste ingezet kan worden.

Mogelijke producten:

De huid kan niet genezen als de kat zichzelf blijft krabben. 

Heel vaak krijgt de kat een kraag om. Zonder de jeuk te remmen is het omdoen van een kraag niet het meest diervriendelijke wat we kunnen doen. De kat heeft namelijk ontzettende jeuk maar kan zichzelf niet krabben door de kraag.

Het voorkomt dat de kat de plekken erger maakt maar hoe zou je het zelf vinden als je niet kunt krabben terwijl je jeuk hebt?

Opties ter voorkoming van zelf-trauma (mits de jeuk en wond ook behandeld worden)

  • Kraag
  • MPS-shirt
  • Nagelkapjes (bv. Soft Paws)
  • Tennissok om de hals bij schaafplekken in de nek/hals regio (zie foto rechts)*

 

* knip het deel van de sok vanaf de enkel naar tenen af.
Het deel wat normaliter om het onderbeen/enkel zit,
kun je gebruiken om de hals van de kat.
Let er op dat de sok niet te strak zit!

 

Katerstaart

'Katerstaart' bij de kat

Heb je weleens gehoord van een katerstaart? In dit bericht lees je meer over deze huidaandoening bij katten. 

‘Stud tail’

In de Engelse literatuur noemen ze de katerstaart een ‘stud tail’. Deze huidaandoening wordt met name bij intacte katers gezien (vandaar de naam stud tail) maar er worden ook mildere varianten bij poezen of gecastreerde katers gezien. Er is maar weinig onderzoek naar dit probleem gedaan. 

Wat is een katerstaart?

We spreken van een katerstaart als de talgklieren van de staartklier overactief zijn. Er ontstaat een ophoping van talg en vuil. De huid en talgklieren kunnen ontstoken raken en dikwijls komt er ook een huidinfectie bij kijken.

Langs een lijn aan de bovenzijde van de staart bevindt zich het ‘supracaudale orgaan’, dit wordt ook wel de staartklier genoemd. Dit gebied omvat de gehele lengte van de staart en bestaat uit meerder groepen grote talgklieren en speciale zweetkliertjes. Net voorbij de staartbasis is de concentratie van klieren het grootst. 

Talg houdt de huid en haren soepel maar heeft ook een antimicrobiële functie. Ook de uitscheiding van feromonen kan via de talgklieren plaatsvinden. Feromonen zijn signaalstofjes waarmee boodschappen tussen dieren van dezelfde soort worden overgebracht. De talgklieren op o.a. de kin en staartbasis zijn veel groter dan elders op het lichaam en spelen een belangrijke rol in geur markering.

Hoe ontstaan de klachten?

We weten helaas vrij weinig over de katerstaart. Meestal ontstaan er klachten als de hygiëne verwaarloosd wordt (door dier of eigenaar). Er wordt gedacht dat mannelijke geslachtshormonen een grote rol spelen omdat de katerstaart voornamelijk bij niet gecastreerde katers gezien wordt. Maar ook gecastreerde katers of poezen kunnen last krijgen van een katerstaart. 

Hoe ziet het eruit?

Over het algemeen heeft de kat er gelukkig geen last van. Maar meeste eigenaren vinden een katerstaart geen gezicht. De vacht is op de plek van de staartklier meestal wat dunner of zelfs deels kaal en soms kleurt de huid donker (we noemen dat hyperpigmentatie).

De haren zijn samengeplakt en voelen vet/olieachtig aan. De klachten kunnen gepaard gaan met ontsteking (roodheid, korsten, pukkels) en met name ontsteking van de haarzakjes (dat noemen we een folliculitis).

Andere symptomen zijn: comedones (zwarte mee-eters), vettig/waxachtig vuil of schilfers.

Behandeling van een katerstaart

Er zijn vele behandelingen geprobeerd maar lang niet allemaal werken ze even goed. Castratie van intacte katers lijkt het probleem niet op te lossen maar voorkomt meestal wel verergering.

Advies van dermatologen: blijf zoveel mogelijk van de katerstaart af. Dit geldt trouwens ook voor Feline Acne.
De huid en talgklieren zijn al geprikkeld, gaan we de huid wassen, ontsmetten of bedekken met een scala aan zalfjes en andere producten, dan kunnen we het probleem erger maken !

Overleg eerst met je dierenarts welke behandeling het meest geschikt is voor jouw kat


Mogelijkheden

Eén van de beschreven behandelingen in de literatuur is het verwijderen van talg en vuil met poeder (bv maïzena), vervolgens een klein beetje olie om het zachter te maken en tot slot om het geheel op te lossen, deppen met alcohol of afwasmiddelen. Persoonlijk zou ik deze behandeling niet adviseren. Alcohol en afwasmiddelen zijn vrij heftig voor de overprikkelde huid en talgklieren. 

Veel kattentrimmers maken gebruik van maïzena of rijstzetmeel bij de behandeling van een katerstaart. Hoe gaat dat in z’n werk? Dat legt kattentrimster Wendy van Cats Only Kattensalon uit in het volgende filmpje

Video afspelen

Een andere behandeling is het regelmatig schoonmaken en wassen van de staart. Voorkeur gaat uit naar antiseborrhoe/keratolytische shampoos.
Ingrediënten als benzoyl peroxide, sulfur en salicylzuur worden frequent ingezet. Milde opties: Virbac Sebocalm of Dermoscent Essential 6 Sebo. Douxo heeft ook een mousse en spray voor honden en katten met problemen van de talgklieren (klik hier voor meer informatie).

Naast het verwijderen van het overmatige talg is het van belang om bijkomende bacteriële infecties te voorkomen of indien aanwezig te behandelen. In mijn webwinkel verkoop ik een aantal producten die geschikt zijn voor de behandeling van huidinfecties (klik hier voor een overzicht). Om de staart lokaal te ontsmetten/schoon te houden kun je gebruik maken van Maxani chloorhexidine doekjes met vitamine E, Douxo PYO pads of Dermoscent PYOclean wipes. Is de staart nog goed behaard dan kun je beter voor een mousse of spray kiezen. Zowel Dermoscent als Douxo hebben dergelijke producten in het assortiment.

Overige beschreven behandelingen zijn het gebruik van antibiotica bij infecties, retinoïden (vitamine-A-zuur), corticosteroïden of andere hormoonpreparaten. Het verschil in effectiviteit van de behandelingen is vrij divers.

In een groot deel van de literatuur wordt leefruimte en beperkte lichaamsbeweging genoemd als oorzaak van het ontstaan van de klachten. Aanpassen van de leefomgeving behoort daarom ook tot de behandeling. Een gediplomeerd kattengedragstherapeut kan je daarmee helpen.

 

Advies op maat? Dat kan!

Maak gebruik van een e-mail consult of bel naar het gratis telefonisch spreekuur
© Huidadvies voor Dieren, geschreven door dierenarts Kelly van Amersfort
Voor het laatst bijgewerkt: april 2019